Na drie weken werken in het laboratorium van Windhoek vertrok ik op woensdag 25 februari naar Eenhana. Bij mijn aankomst op de ‘luchthaven’ van Ondangwa werd ik opgewacht door iemand van Eenhana Town Council. Sympathieke kerel. Later in het huis werd ik ontvangen door Sandra en Walde (CEO Eenhana Town Council). Een hartelijke ontvangst, wat gepraat over Harelbeke en over mijn trip richting Namibië.
Nu ben ik al drie weken in Eenhana en heb mij nog geen seconde verveeld (dit komt natuurlijk ook door mijn schoolwerk). Hier in Eenhana zijn het supervriendelijke mensen. Iedereen spreekt je aan en vraagt wat je hier komt doen. Walde heeft mij ondertussen ook al driemaal meegenomen om Eenhana en omgeving te verkennen want het is een redelijk groot gebied (7 op 7 km). Buiten mijn werk in het hospitaal, moet ik hier zelf niets doen. Ze hanteren hier nog het traditionele rollenpatroon: vrouw (= huishouden) en man (= werk). Dat is wel raar voor mij, maar toch help ik zoveel mogelijk waar ik kan. Er is ook een ‘nanny’ in het huis.
Ik woon dus bij vijf vrouwen/meisjes die ik ondertussen wel als zussen beschouw. We spreken elkaar zelfs aan met ‘zus’ en ‘broer’. Het is net of ik deze mensen al jaren ken.
Het eten is hier wel niet zo lekker: altijd rijst of macaroni met kip, vis of een soort vlees dat ik niet ken. Niet dat dit mij stoort, maar een goeie aardappel zou mij nu wel erg smaken. Ik ben ondertussen dan ook al acht kilo kwijt … En … het is hier ook poepheet!!!
Groetjes
Tim Coussement
Labo student in het hospitaal van Eenhana, partnerstad van Harelbeke.